"Het is vooral fijn dat de verpleging
zoveel mogelijk met je meedenkt"

  • home
  • nieuws
  • vrijwilligers aan het woord: “we willen dit werk voor geen goud missen!”-n-10

Vrijwilligers aan het woord: “We willen dit werk voor geen goud missen!”

 

 

Vrijwilligers aan het woord: “We willen dit werk voor geen goud missen!”05 december
In 1985 begonnen ze hun vrijwilligersloopbaan bij Wittenbergzorg als bezoekdame. Meer dan dertig jaar later zijn ze nog steeds actief. Niet meer als bezoekdame, al horen de wekelijkse babbeltjes er nog steeds helemaal bij. Vrijwilligers Ali van Rijn en Laura Roza kunnen er uren over vertellen. Enthousiast en elkaar aanvullend. Ze hebben tenslotte heel wat samen meegemaakt.

Net als veel andere vrijwilligers hebben Ali en Laura al een lange staat van dienst als vrijwilligers voor Wittenbergzorg. Al pratend komen alle uitgeoefende werkzaamheden aan bod. Laura: “We zijn zelfs mee geweest toen De Wittenberg tijdens de nieuwbouw 1,5 jaar in Herwijnen heeft gezeten, om de bewoners daar te bezoeken. Toen de mensen weer terug verhuisden, schonken we voor het eerst koffie in de zaal. Om zo een hartelijk welkom te bieden.” Het begin van een reeks taakwisselingen. Ali: “We hebben van alles gedaan in die jaren. We reden bijvoorbeeld een tijdje mee met het busje van de dagopvang, dat mensen thuis ophaalde. Dat was altijd een heel ritueel, hoor. Bij de ene bezoeker moest het hondje nog brokken voor vertrek, de ander wilde graag dat we nog even de ramen en deuren controleerden.” In een rap tempo komen er heel wat herinneringen op tafel. 

 

Bijzondere herinneringen

Eén van die herinneringen heeft een gouden randje. Daar zijn ze het samen over eens. Laura: “We zijn een aantal jaren geleden mee geweest met de bewonersvakantie.” De gezichten beginnen te stralen. Ali vult aan: “Nou, dat was leuk. Dan zorgden we dat er ’s morgensvroeg koffie en koek was voor de bewoners die al aangekleed waren. We troffen die midweek prachtig weer, zodat we veel met de bewoners buiten konden zijn. Dat was schitterend. Tijdens deze week hebben we ook ervaren hoe liefdevol en betrokken het personeel hun werk doet. Echt: petje af, hoor!” Nadenkend volgen andere herinneringen elkaar op. Mooie, maar ook verdrietige momenten.

 

Laura vertelt: “We schenken nu op maandag en dinsdag koffie. Zeker op maandagavond in de zaal is het dan gezellig, er blijft altijd wel een groepje bewoners ‘plakken’. Daar zitten we graag nog even bij. Je krijgt echt een band met mensen. Anders dan wanneer je alleen bezoekdame bent. Je ging je dan erg hechten aan een persoon. En dat was, zeker wanneer iemand overleed, best moeilijk. We hebben ook heel bijzondere dingen meegemaakt. Sommige mensen waren zo eenzaam, die hadden niemand. Geen familie, niets. Dan is het dankbaar werk als je zo iemand kon bezoeken.” Het blijft even stil. Ali: “Ik vergeet ook nooit dat ik met ‘mijn’ bewoner in een rolstoel naar Kerkenwaard ging. Dat was op 5 mei 1985. Daar zongen we met elkaar het Wilhelmus. De tranen stroomden over de wangen van de bewoner, want zij kon ons volkslied niet staand zingen. Dat vond ze zo erg, want dat hoorde gewoon, vond ze. Dat beeld van die huilende mevrouw in haar rolstoel, dat raak ik nooit meer kwijt. Dat doet wat met je.”

 

Veranderingen

In al die jaren is er heel wat veranderd. “Voorheen hadden we maar een klein aantal vrijwilligers en regelden we onderling alles zelf. Nu zijn er wel meer dan honderd vrijwilligers en zijn er vier medewerkers die al die werkzaamheden coördineren,” vertelt Laura. Ali: “We willen het werk voor geen goud missen. We genieten er zo van en doen het erg graag! Als je ziet wat je al hebt meegemaakt met de bewoners, daar haal je ook weer energie uit…” En dan volgt er weer een rijtje met grappige en mooie momenten. Laura: “Ja, weet je nog? Dat we toen met wat mensen naar Scheveningen en Den Haag gingen? Dat was een hele toer, met al die bewoners over de boulevard rijden en wandelen en daarna eten in een strandtent. O, dat was me toch gezellig!” 

 

Toekomst

De dames hopen beiden nog lang hun werk voor Wittenbergzorg te mogen doen. En het liefst samen, knikken ze. “Ja, we zijn samen begonnen en samen is het ook altijd gezelliger dan alleen.” Soms maken ze er grapjes over. Ali: “Pas liet ik een kopje kapot vallen. Dan zeg ik tegen Laura: ‘O, o, nu krijgen we ontslag hoor’.” Er volgt een lachsalvo. Dan serieuzer: “Nee hoor, we voelen ons als vrijwilligers er echt bij horen. Dit werk hoort bij ons en zeker als we zien dat de bewoners ervan genieten als we er zijn, geeft dat een fijn gevoel.” Laura knikt. “Er is zelfs een meneer die altijd zegt als we weer komen: ‘Daar hebben we de dames weer’. Dat is toch schitterend?” 

 

Kennismaken?

Wilt u meer weten over wonen in zorgcentrum De Wittenberg? Neem dan contact op met ons Zorg Advies Punt: ZAP@wittenbergzorg.nl of bel naar 0418-594977 (niet voor sollicitaties!).

Download ook onze algemene brochure

 

contactpagina routebeschrijving

Een sfeerimpressie van de zorg die Wittenbergzorg levert. Zowel op onze locatie in Haaften als bij u thuis. Wilt u de sfeer in het echt proeven? Maak een afspraak!

adres
Zorgcentrum De Wittenberg
Bernhardstraat 4
4175 EE Haaften
telefoon
(0418) 59 49 00
e-mail

Ja, stuur mij meer informatie!